اگه اين روزها كه از زمين و آسمون خاك و خس و خاشاك و مصيبت توامان نازل ميشه ! حتي حوصله حموم رفتن هم نداريد بهتون حق مي دم ولي بدون رودروايسي بايد بگم كه  اصلا ازتون نمي پذيرم كه درباره الي رو  نديده باشيد ! به چند دليل مهم : مطمئن باشيد دليل اول هيچ ربطي به خرس نقره اي و اين حرفها نداره . اصولن من رابطه خوبي با اين خرس ها و نخل ها و تمشك ها ندارم .  مسلما ربطي هم به مشكلات مجوز فيلم و مدل فر موهاي گلشيفته كه در مصاحبه با بي بي سي  فارسي روسريش رو يادش رفته بود هم نداره. دليل اول اينه كه فيلمنامه اين فيلم رو اصغر فرهادي نوشته .نويسنده اي كه وقتي هنوز سي سالش  نشده بود با حاتمي كيا ارتفاع پست رو نوشت .و اين اواخر هم  چهارشنبه سوري و كنعان رو . و البته نويسنده درباره الي .كه اين يكي رو اينقدر  دوس داشتم كه براي اولين بار توي سينما به شدت دلم ميخواست يه سيگار روشن كنم . نگران نباشيد خيلي زود متوجه شدم كه اين صندلي سينماست نه مبل قرمزه خونه .   دوم  بازي هاي خيلي خوب و روان  ترانه عليدوستي  گلشيفته ؛ مريلا زارعي ؛ شهاب حسيني و ماني حقيقي . خب همين دو تا دليل كافيه ! اصلا از كي تا حالا سينما رفتن دليل مي خواد ! اون هم توي اين قحطي فيلم خوب  

 اين روزهاي بي همه چيز ، بيشتر از هميشه آدم را به علاقه هايش مي چسباند ... به آغوش گرمي كه نيست ، به آوازي قديمي شايد ، به بام تهران البته  ... و به كتاب هايش ، بله به داستان هايش... بخصوص وقتي قصه گويش ويليام فاكنر باشد كه درست به شيوه مادر بزرگ ها برايت قصه مي نويسد به همان سادگي به همان خوشمزگي ! و تو انگار مدتهاست كه قصه نخوانده باشي و تازه دستت مي افتد كه چقدر اين ساختارها و روايت هاي مدرن داستان گويي  مثل تمام برچسب هاي    مدرن ديگر ( البته به جز مالبرو لايت و شايد يكي دو چيز ديگر كه الان حضور ذهن ندارم !) به درد عمه مان مي خورد ! حالا همه جو زدگي اين پست به خاطر خواندن   يك گل سرخ براي ايميلي است  و نمي دانم مابقي كتابهايش همان طعم قصه هاي مادربزرگ را مي دهد يا بايد آنها را هم به عمه محترممان  حواله بدهم ولي علي الحساب عاشق اين پنج داستانش شدم و بخصوص آن  دو سربازش

در قبايل عرب همواره جنگ بود ، اما مكه زمين حرام بود و چهار ماه رجب ، ذي القعده ، ذي الحجه و محرم ،  زمان حرام يعني كه در آن جنگ حرام است . دو قبيله كه با هم مي جنگيدند تا وارد ماه حرام مي شدند جنگ را موقتا تعطيل مي كردند ، اما براي آنكه اعلام كنند در حال جنگند و اين آرامش از سازش نيست ، ماه حرام رسيده است و چون بگذرد جنگ ادامه خواهد يافت ، سنت بود كه بر خيمه فرمانده قبيله ،  پرچم سرخي بر مي افراشتند تا دوستان ،  دشمنان و مردم همه بدانند كه جنگ پايان نيافته است.

آنها كه به كربلا مي روند  مي بينند كه جنگ با پيروزي يزيد پايان گرفته و بر صحنه جنگ ارامش مرگ سايه افكنده است اما مي بينند كه بر قبه آرامگاه حسين ،  پرچم سرخي در اهتزاز است.

بگذار اين سال هاي حرام بگذرد !

دكتر علي شريعتي