تا جایی که یادمه همیشه خدا با اهداف کوتاه مدت زندگی کردم و بلند ترین هدفی که داشتم شاید طولش به یک ماه نرسه ! خیلی وقته که خیلی به آرزوهای دور فکر نمی کنم ... بیشتر به دلخوشیهای نزدیک دلخوشم ...حالا که فکر میکنم شاید این خصوصیت باعث شده به آدم های اطرافم راحت نزدیک بشم ... شاید واسه همین باشه که تو رانندگی هم فاصله م با ماشین جلویی خیلی کمه ! کم کم دارم دلیل این چند تا تصادفی هم که داشتم رو می فهمم ! حالا که بیشتر فکر میکنم جاهای نزدیک رو هم دوست تر دارم ، شاید بخاطر همین هیچ وقت نتونم برم سیستان و بلوچستان ! شاید خدا رو هم بخاطر همین نزدیکیش دوس دارم ... عشق رو هم به خاطر اینکه آدم ها رو به هم نزدیک می کنه ... شعر رو هم به خاطر اینکه آدم با احساسش نزدیک تر می شه ... شاید به خاطر همینه که تو دعواها همیشه پیش قدم میشم برای آشتی ... تحمل فاصله برام سخته ...
این روزا که کلی کار عقب افتاده همراه با یک عدد رئیس جدید مونده رو دستمون ! برای فراموشی خستگی وکلافگی ، هر روز صبح تقویم رو ورق میزنم و این روزای آخر سال رو می شمارم ... و دلخوشیهام رو یه مرور می کنم ... کلی دلخوشی دارم تا آخر سال ... بخوام بنویسمشون شاید براتون خیلی ساده بیان ولی پیشنهاد میکنم هیچ وقت این دلخوشیهای ساده و نزدیک رو فراموش نکنید !
۲- در ادامه سلسله ماموریت ـ مسافرت ! های آخر سال فردا می ریم اهواز ... این دفه با یک شخصیت بسیار جالب به اسم : آقا ! ( واقعن اسمش آقا است !!)شاید بعدن در موردش بیشتر نوشتم ، میدونم تحمل دوری من سخته ولی زیاد غصه نخورید زود برمیگردم !
همه عمر عشق را جستجو کردم ولی تنهایی را یافتم ...
س ک س و فلسفه ـ محسن مخملباف
نه این شب
نه این شعر
نه این سکوت ممتد ثانیه ها
نه این بغض سنگین این روزها
نه این پنجره مه گرفته
نه این روزهای بی روزن
نه این مسیج های گاه و بیگاه
نه این لبخند های خط خطی
نه این سلام های بی خداحافظ
نه این حضور بی حضور تو
نه این دل بی صاحب
نه این شعر ساده بی سرانجام ...
دل من کجاست !؟
ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم
چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم
به تو آری به تو یعنی به همان منظر دور
به همان سبز صمیمی به همان باغ بلور
به همان زل زدن از فاصله دور به هم
یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم
شبحی چند شب است آفت جانم شده است
اول اسم کسی ورد زبانم شده است
در من انگار کسی در پی انکار من است
یک نفرمثل خودم عاشق دیدار من است
یک نفر ساده چنان ساده که از سادگیش
می شود یک شبه پی برد به دلدادگیش
یک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزیش
می شود پل زد ز احساس خدا تا دل خویش
آی بیرنگ تر از آینه یک لحظه بایست
راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست ؟
حتم دارم که تویی این شبه آینه پوش
عاشقی جرم قشنگی است به انکار مکوش
خوب من آن شبه شاد شبانگاه تویی
آن الفبای دبستانی دلخواه تویی
بهروز یاسمی
امروز رئیس عزیزم پس از سی سال خدمت رسمن باز نشسته شد و من وقتی موقع خداحافظی بغلش کردم با وجودی که مثل همیشه با هم شوخی میکردیم و می خندیدیم ولی هیچ کس متوجه غمی که توی دلم نشسته بود نشد ...
مهندس خسروی را بسیار دوست داشتم (البته مدرک مهندسی نداشت و از وقتی اومد قسمت ما ، اینقدر بهش گفتیم مهندس که دیگه خودش هم باورش شد مهندسه ) توی این دو سه سالی که با هم ، هم اتاق بودیم هیچ وقت حس نکردم که باید جلوی رئیسم یه آدم دیگه ای باشم ، اگه هر روز بهش میگفتم خیلی مخلصیم آقای خسروی ، واقعن حسی بود که بهش داشتم ... خیلی راحت باهاش بحث میکردم ... خیلی وقتا براش شرح وظایف میدادم ! ( این قسمتش رو بزارید به حساب پر رویی من ) و صبح ها هم که سر دیر اومدن های همیشگیم کلی ماجرا داشتیم ! خیلی سعی کرد که من سر وقت بیام سر کار ولی کاملن شکست خورد ... یه موقع هایی که دیگه خیلی دیر میشد مثلن ساعت ۹ می رسیدم محل کار قبل از اینکه وارد اتاق بشم از تجسم قیافه ای که میگیره و حرفهایی که بینمون رد وبدل میشه خندم می گرفت : کوجایی آقای مهندس ! بابا رئیس جمهور هم اومده سر کارش ... ( با اون لهجه با مزه اصفهانیش ) و من مثل همیشه با خنده و شوخی و مسخره بازی و فیلم در آوردن و ترافیک و ... مهمتر از همه بربری که برای صبحانه گرفته بودم بحث رو عوض می کردم و می نشستیم به صبحانه خوردن ... توی تقسیم کار صبحانه ، نون برعهده من بود ... و واقعن هم چه لذتی میبردیم از این صبحانه ای که با آقای خسروی و نعمان می خوردیم ... خودش میگفت در طول این همه سال کار این اولین باره که صبحانه رو محل کار می خوره ( از بس که از همنشینی با ما لذت میبرد !) ...
خلاصه از فردا یکی دیگه میشینه روی صندلی مهندس خسروی ... آدم بدی نیست ، یه چند روزیه که اومده پیشمون ... هر چی فکر می کنم میبینم که اصلن راه نداره که از فردا دیر برم سرکار ... معمولن رئیس های جدید اوایل خیلی نظم براشون مهمه ... پس من فعلن یه مدت رو باید سختی بکشم و صبح ها زودتر بیدار شم ... دوران ریاست جمهوری ما با رفتن آقای خسروی تموم شد ، از فردا باید مثل وزیرا بریم سر کار !
دوست من
دنیا مدتهاست که عوض شده
مدتهاست که
" دوستت دارم "
تنها یک جمله است
با دو کلمه
و نه بیشتر
مثل خیلی جملات دیگر
با کلمات بیشتر
مثل اینکه می شنوی
" یک مرد از گرسنگی مرد "
که یک جمله است
با پنج کلمه
و نه بیشتر
دنیا مدتهاست که عوض شده
دوست من
شهر پر شده از آدم
و پیتزا
و چراغ
و چکمه
و دوستت دارم
و خیلی جملات دیگر
که فقط یک جمله اند
و نه بیشتر
دوست من
تو ساده ای چون پرواز برای پرنده که ساده پر می زند دل آسمان را
تو ساده ای چون پرتو مستقیم خورشید بی دروغ بی دریغ بی تکرار
تو ساده ای بسادگی دستان کوچکت صمیمی مهربان دوست
تو ساده ای چون نفس برای من که ساده نفس می کشم عطر نام تو را
مردي از حلاج پرسيد : راه به خدا چگونه است ؟
پاسخ داد : وقتي به جز خدا هيچ وجودديگري نيست ، ديگر راه چه خواهد بود !