| تبليغات | X |
قانون بازي ما اين بود من چشم هايم را ببندم كه تو قايم شوي من چشم هايم را مي بستم و تو هميشه همان جاي هميشگي قايم مي شدي من ولي پيدايت نمي كردم ! كه تو باز همانجا قايم شوي كه به سرت نزند جاي ديگري برنده بازي هميشه تو بودي ولي پاداشش را من مي بردم كه هميشه مي دانستم جاي تو را
حالا قانون بازي عوض شده من چشم هايم را نبسته ام تو هم قايم نشده اي
ولي پيدايت نمي كنم !
پ.ن : وقتي اسم شاعر رو ننوشتم يعني اينكه خودم گفتم ديگه !
خب حالارسيديم به آخر پاييز ... موقع شمردن جوجه هايي كه هيچ وقت سر از تخم بيرون نياوردند ... فقط شمرديمشان ... كه يعني هستيم ... كه يعني در يك پاييز به هم رسيديم ... كه يعني اين پاييز را هم گذرانديم ... كه يعني باز هم با هم هستيم ... جوجه هاي من هميشه تعدادشان كمتر بود ... ولي هيچ وقت تعدادشان كم تر نشد ! ... جوجه هاي تو ولي هر پاييز كمتر شدند ... و تو هر پاييز كم رنگ تر ... هر پاييز زردتر ... هر پاييز دورتر ...
حالا دوباره رسيديم به آخر پاييز ... به آخرين پاييز ... موقع شمردن جوجه هايي كه هيچ وقت سر از تخم بيرون نياوردند ... حالا تو مدتهاست كه ديگر به شمردنشان فكر نمي كني ... ديگر نيازي به شمردنشان هم نيست ! داستان من و تو و پاييز و جوجه هايمان ديگر ادامه ندارد !
قطار مي رود
تو مي روي
تمام ايستگاه مي رود
و من چقدر ساده ام
كه سال هاي سال
در انتظار تو
كنار اين قطار رفته مانده ام
و همچنان
به نرده هاي ايستگاه رفته
تكيه داده ام !
قيصر امين پور
يه اس ام اس برام فرستاده ... ميخونمش ... تكراريه ولي قشنگه ... گوشي رو ميزارم كنار ... دوباره مشغول كارم ميشم ... باز اس ام اس ميزنه : فقط ميخواستم حالت رو بپرسم ، مثل اينكه حالت خوبه ، راستش بهت حسوديم ميشه ! ... ايندفه جواب ميدم : اين مدل جديد احوالپرسيه ؟ ... مينويسه : حداقل از احوالنپرسيهاي شما كه بهتره ! ...( راس ميگه به خدا !) ... مينويسم : حالا به چي حسوديت شد ؟ ... ميگه : به اين دل گندت (gondat )حسوديم شد ... !
يه دوست خوبه ... فرسنگها دورتر از اينجا ... و نميدونه تو اين شهر شلوغ آدم تنها چيزي كه يادش نميمونه دلشه ... دلامون شده شبیه همین شهر پر از ترافیک و آلودگی !!
ترم اول دانشگاه بودم ،سر كلاس زبان بوديم ، استادمون آقاي ازگلي اسمش بود ، يه آدم جالب ، خيلي لاغر با يه ريش هنري ، بيشتر بهش مي اومد استاد ادبيات باشه تا زبان ، اينقدر كه لفظ قلم صحبت ميكرد ، يه چيزي تو مايه هاي محمد صالح علا ! خلاصه ... كلاسمون شلوغ بود يه ۴۰ ...۵۰ نفري بوديم ،من اون روز كتاب نياورده بودم يعني اصلن هنوز كتابش رو نخريده بودم ! استاد هم چند جلسه بود كه تاكيد ميكرد حتمن همه كتاب رو تهيه كنن ، اون روز يه تمرين داد كه بايد يه كاغذ در مي آورديم و مينوشتيم ، من يه كم اين ور اون ورم رو نگاه كردم دنبال كاغذ ميگشتم ! استاد اومد سمت من ، وقتي ديد كتاب ندارم اخماش رو كرد تو هم وگفت كه كتابت كجاست ، گفتم استاد جا مونده ! گفت خيلي خب جلسه بعد حتمن بيار ، بعد پرسيد چرا تمرين رو نمينويسي ، گفتم استاد كاغذ همرام نيست ، يه كاغذ از داخل كيفش در آورد گفت بنويس ، يه كم من من كردم ، گفتم خودكار هم ندارم !!!!! قيافه استاد ديدن داشت ... چند لحظه همين جوري نگام كرد و در حالي كه خيلي تلاش ميكرد هم ژست مودبانه خودش رو حفظ كنه هم عصبانيتش رو خالي كنه ، گفت : به كجا مي خواهي برسي ! .... همه بچه ها زدن زير خنده ...خودم هم خنده ام گرفته بود ... آخه خيلي با حال گفت ... ولي بعدن واقعن به اين جملش فكر كردم ... بعد اين همه سال هنوز اين جمله تو ذهنم مونده ...
دانشگاه تموم شد ... مهندس شدم ... رفتم سر كار ... ولي هنوز هم نمي دونم به كجا مي خواهم برسم !!!!
سلام اي غروب غريبانه دل
سلام اي طلوع سحرگاه رفتن
سلام اي غم لحظه هاي جدايي
خداحافظ اي شعر شب هاي روشن
....
پ.ن : چقدر دوست ميدارم اين آهنگ و اين شعر و اين احسان خواجه اميري و اين اهورا ايمان و... اين بغضي كه ميگيرم از شنيدن اين ترانه
گاهي بهتر است سكوت كنيم شايد خدا هم حرفي براي گفتن داشته باشد .
۱
کجایی تو
که ام من
و جغرافیای ما کجاست !؟
۲
یه دوستی برام مسیج زد که دیشب خواب دیدم خدا یکی از آرزوهات رو برآورده کرده ! گفتم کدوم آرزو ؟ گفت : مهمترین آرزوت ! گفتم : مهمترین آرزوم چیه ؟ گفت : همین دیگه مشکل اینجاست که نمیدونی مهمترین آرزوت چیه ! آرزوهات رو بنویس شاید خیلی از چیزهایی که الان داری آرزوهای دیروزت بوده .
حالا دارم به آرزوهایی که داشتم می اندیشم ...
پ.ن : شعر از احمد شاملو است با تشکر از راهنمایی فرناز عزیز
دنياي مجازي اونقدا هم كه فكر ميكردم مجازي نبود ! ميخواستم يه جايي رو داشته باشم براي دور شدن ازهياهوي روزمره ولي اينجا خودش براي خودش هياهويي داره ... حالا بعضي وقتا براي فرار از دنياي مجازي ميرم قاطي آدما !! ... خيلي بيشتر از اوني كه ميخواستم اينجا دوس داشتنيه !!! دوستاي خوبي دارم كه بايد هر روز بهشون سر بزنم ! با شاديهاشون ميخندم و با غم هاشون غصه م ميگيره ! با عاشقيهاشون عاشقي ميكنم و با تنهايهاشون شريك ميشم ... دردهاي مشترك ... قصه هاي مشترك ...غصه هاي مشترك ...
يه چيزي كه برام جالبه اينه كه اينجا آدم ها خيلي زود با هم دوست ميشن ... يعني پيش فرض اوليه اينه كه همه دوستن ...مگه اين كه خلافش ثابت بشه ... و اين منو از دنياي بي اعتماد حقيقي دور ميكنه و به اين دنياي ساده مجازي ميكشونه !!!
حالا شبا كمي دير تر مي خوابم چون بايد به دوستام سر بزنم ولي به تعداد صفحه هايي كه باز ميكنم به تعداد دوستام اضافه شده و اين خيلي برام لذت بخشه ...
هم چرخ پرايد را پنچر ميكنم
هم تنهايي تو را
به من مي گويند عشق
نه برگ چغندر !
خونمون شده مثل يه دسته گل (باز هم فعل جمع بكار بردم جهت احترام ويزه به خودم !)، تميز و مرتب و دوس داشتني ، حالا ديگه مجرد شلخته نيستم ! البته فعلن ! خب خواهرم دو سه روز اومده بود پيشم ، كلي وسايل ريز ودرشت خريديم براي خونه ! از پرده و آينه وگلدون بگير تا ادويه جات و شيرينيجات و شور و ترشي و گوشت و لبنيات و ... بهش ميگم اينا رو كه من استفاده نميكنم ، من كه آشپزي نميكنم اين همه مواد غذايي واسه چي ميگيري ؟ ... باز هم كار خودش رو ميكنه ... واسه شيش ماه بعد هم خريد كرده .... چند تا قابلمه غذا هم درست كرد كه براي چند روز تامين باشم ! ... وقت نكردم زياد ببرمش بيرون وگرنه احتمالن مبلمان خونه رو هم عوض ميكرد ... هر چقدر خودم استعداد عجيبي توي بهم ريختن خونه دارم اون برعكس ... سه كارتن وسايل اضافه بارم كرد بذارم توي كوچه ... حالا به صورت موقت شدم يه آقا پسر مرتب با يه خونه تميز و جمع و جور !
خلاصه ملالي نيست جز رفتن خواهرم و اينكه ميدونم دو سه روز ديگه دوباره خونه ميشه همون آش و همون كاسه !! ( يعني ميشه پر از كاسه بشقاب هاي نشسته ! )
میون تمام این آدم هایی که می آیند و میروند ... تمام این حرفهایی که میزنند .. تمام این لحظه هایی که پر میکنند برایت ... تمام این دلهایی که میدهند ... و میروند ... گم شده ام
بانوی خواب های کودکیم در گذراین سالها از خیالم رفت... در غبار این سالها گم شد ... عشق های تازه تجربه های تازه نبود ، تنهاییهای تازه بود ... با احترام به تمام این سالها، تمام خنده ها ، تمام باورها ... حالا نشسته ام به پای هیچ ...
تقدیر، کابوس این روزهای من است ... من به آیین اجدادم ایمان ندارم ... من به راه های رفته، سر براه نیستم ... برای نصیحت شنیدن بزرگ شده ام ... پشت خنده های طولانیم قایم میشوم ... پشت زنگ های بیشمار موبایل ژست میگیرم ! که چقدر وقت ندارم ... که مادرم بی خیال تنهایی من باشد....که هنوز وقت زیاد است... که ...
چقدر دلم گرفته امشب ... نشونه خوبیه !
وچقدر پرت و پلا گفتم امشب... این دیگه نشونه خوبی نیست !
پ.ن: دلم گرفته بود خب ... اینجوری از آب دراومد ... چه کار کنم !
هر چقدر دلت میخواد ببار ... من هم هر چقدر دلم میخواد پنجره اتاق رو باز میزارم ... گوشم رو میسپارم به صدای باریدنت ... صورتم رو به نوازش هوایت ... دلم رو دست خاطراتت ... و روحم رو رها میکنم از تمام این زندگی ... چقدر خواستنی هستی تو ... هر چقدر دلت می خواد ببار
ـ امروز دوستی رو که مدتها بود میشناختم ولی تا به حال ندیده بودم ! دیدم ... همان اندازه دوست داشتنی بود که تصور می کردم ...
ـ ما آدمها چقدر تنهاییم !! حواستون هست !!؟